Saturday, March 13, 2010
Thursday, March 11, 2010
The Specials - Enjoy Yourself
Het liedje dat me vanavond een beetje in de kop zat...
(Je blijft er iig vrolijker onder dan onder The Hum uit Philip Glass' Songs From Liquid Days, want die is toch gewoon een beetje raar. En mede geschreven door Paul Simon, zie ik nu. Daar heb ik toch altijd mooi overheen gekeken. En die voiceover in de versie waar ik naar link, die is gewoon, eh, raar. Die hoort daar niet. Anyway. Tijd voor om naar bed.)
Saturday, March 6, 2010
John Maynard Keynes, ora pro nobis peccatoribus, nunc et in hora mortis nostrae
Er waren eens drie schattige biggetjes met prachtige, roze krulstaarten.
Het eerste biggetje heette Biff.
Het tweede biggetje heette Baff.
Het derde biggetje heette Melchizedek.
Baff en Melchizedek waren werkloos, maar Biff was de trotse eigenaar van een grote homobar, prominent aan de Brink, midden in Schiedam.
Biffs grote homobar, daar mídden in Schiedam, heette Biffs Grote Homobar Schiedam. In zijn diepste dromen, die hij alleen maar héél soms had, en alleen in de langste nachten van het jaar als het héél, héél donker was en misschien zachtjes sneeuwde, was Biff de trotse eigenaar van een hele keten Grote Homobars door het hele land. Hij wilde die dan Biffs Grote Homobar Winschoten noemen, of Biffs Grote Homobar Hendrik Ido-Ambacht, enzovoorts.
Jammer genoeg was het tot nu toe altijd bij Biffs Grote Homobar Schiedam gebleven en de zaken liepen verrekte slecht.
Wat was namelijk het geval? Er waren maar drie homo's in Schiedam, van wie er zelfs nog eentje helemaal niet zo hield van alcohol of van luide muziek. Biff was zelf ook geen homo en bovendien woonde hij, samen met zijn zusjes, in een ouderwetse stal een eindje buiten Schiedam en vond hij het véél te ver om elke avond helemaal naar de Brink te fietsen.
Daarom had hij de twee overgebleven Schiedamse homo's maar allebei een sleutel gegeven. Hij had een oud sperziebonenblikje op de bar gezet: elke keer als de homo's een biertje wilden drinken konden ze daar dan een gulden in doen.
Iedere maandagochtend zat Biff in de bus naar Schiedam om het blikje te legen en het geld naar de bank te brengen.
En als Biff ziek was, pakte Baff de bus.
En als Biff en Baff allebei ziek waren, ging Melchizedek soms.
En als ze alledrie ziek waren, lieten ze het blikje maar even een week staan. Er zat toch nooit wat in.
Notitie van de auteur: Deze Schiedamse legende hoort om historische redenen bij Een verloren gewaande zijtak van de Rubicon. Zie het als een tweeluik, of zo. De auteur meldt verder nog nooit in Schiedam geweest te zijn en niets van Schiedam te weten.
Het eerste biggetje heette Biff.
Het tweede biggetje heette Baff.
Het derde biggetje heette Melchizedek.
Baff en Melchizedek waren werkloos, maar Biff was de trotse eigenaar van een grote homobar, prominent aan de Brink, midden in Schiedam.
Biffs grote homobar, daar mídden in Schiedam, heette Biffs Grote Homobar Schiedam. In zijn diepste dromen, die hij alleen maar héél soms had, en alleen in de langste nachten van het jaar als het héél, héél donker was en misschien zachtjes sneeuwde, was Biff de trotse eigenaar van een hele keten Grote Homobars door het hele land. Hij wilde die dan Biffs Grote Homobar Winschoten noemen, of Biffs Grote Homobar Hendrik Ido-Ambacht, enzovoorts.
Jammer genoeg was het tot nu toe altijd bij Biffs Grote Homobar Schiedam gebleven en de zaken liepen verrekte slecht.
Wat was namelijk het geval? Er waren maar drie homo's in Schiedam, van wie er zelfs nog eentje helemaal niet zo hield van alcohol of van luide muziek. Biff was zelf ook geen homo en bovendien woonde hij, samen met zijn zusjes, in een ouderwetse stal een eindje buiten Schiedam en vond hij het véél te ver om elke avond helemaal naar de Brink te fietsen.
Daarom had hij de twee overgebleven Schiedamse homo's maar allebei een sleutel gegeven. Hij had een oud sperziebonenblikje op de bar gezet: elke keer als de homo's een biertje wilden drinken konden ze daar dan een gulden in doen.
Iedere maandagochtend zat Biff in de bus naar Schiedam om het blikje te legen en het geld naar de bank te brengen.
En als Biff ziek was, pakte Baff de bus.
En als Biff en Baff allebei ziek waren, ging Melchizedek soms.
En als ze alledrie ziek waren, lieten ze het blikje maar even een week staan. Er zat toch nooit wat in.
Notitie van de auteur: Deze Schiedamse legende hoort om historische redenen bij Een verloren gewaande zijtak van de Rubicon. Zie het als een tweeluik, of zo. De auteur meldt verder nog nooit in Schiedam geweest te zijn en niets van Schiedam te weten.
Subscribe to:
Posts (Atom)