Broken wear/Bucket reverse

Totdat ik zelf weer iets te melden heb, of de tijd heb om zulks te doen, de laatste algemeen geaccepteerde vorm van racisme: lachen om een Japanner.

[Hoor ergens onderweg een apocriefe haiku, toegeschreven aan Matsuo Bashō, voorbijkomen:

Matsushima ah!
A-ah, Matsushima, ah!
Matsushima, ah!

Deze haiku gaat over Matsushima.]

(via Robert Popper)

Ahahaha, heh, gheh, hehehehe

Wat is het?

Dit is een Gesamtproduktion van Blinde Schildpad en Drabkikker.Blinde Schildpad stuurde Drabkikker dit plaatje, met de vraag 'Wat is het?' Dus Drabkikker zei: 'Sylvia Millecam', maar dat was niet goed. (We hadden ons even daarvoor afgevraagd hoe het met Hans Böhm zou zijn, vandaar. Dat u niet denkt dat we knettergek zijn of zo.) 'Nee, ik ben het zelf,' zei Blinde Schildpad. 'O, je hebt een camera in je ogen laten inbouwen en dit is een foto terwijl je naar de zon kijkt met je oogleden dicht?' zei Drabkikker. Dit bleek bijna goed te zijn.

Wat was namelijk het geval? Blinde Schildpads camera lag met de lens op zijn onbeklede buik en was per ongeluk afgegaan, met flitser en al. Wat u op het plaatje ziet is dus niets minder dan authentieke bloedschijn. Een foto met vleesfilter!

Na uitgebreid de coolheid van deze serendipiteit te hebben geprezen merkte Drabkikker op: 'Op de een of andere manier verwacht ik dat er elk moment een filmtitel in Frakturschrift in dat rode vlak verschijnt.' Nou, en van het een komt dan het ander hè, en aldus geschiedde.

Al met al best een onderhoudende donderdagavond dus. Maar, hoe denkt ú dat het met Hans Böhm gaat?

Zonder hagelslag

R. vroeg voor mij om een pizza zónder hagelslag. Dus die kreeg ik er in een apart bakje bij. Punten voor Napoli!