Mist, mist, mist

Gevonden!

Dit is een gastpost van Drabkikker.

Het mag natuurlijk bezwaarlijk gastposterij heten om de hele tijd tekeningen van je gastheer op te laden, maar deze had u immers nog van mij tegoed: Der Mann, der Apfel und das Licht.

Notities

1.

niet dat ik niets zeggen wil
maar in al die mist en stilte

niets dat van z'n plaats beweegt
herinnert al dat maanlicht

of al die regen vraagt
waarom wind de takken schudt

de rauwe kras van een vlaamse gaai
verdwijnt achter de wolken?

2.

storm
die door mij heen
mij naakter waait dan ooit

storm
die bergen maakt en zeeën
van een hand

maar het lijf is onverstoorbaar
als een ondergrondse steen

die geest van grote hoogte
op het lichaam valt en breekt

is ouder dan de wereld en de storm

3.

wolken en mist zijn water dat terugkeert
zo keert alles terug: dit is waar mijn huid verdampt
in de hitte van onwaarheden en van geboorte~en~dood

op één plaats zijn is terugkeer
terugkeer is de dood van alle dingen zijn
zo dood gaan baart het universum

zonder huid kunnen daders
de beste getuigen zijn

4.

nooit dat ik niet aan de kust sta
of een golf niet aan mijn voeten
zich uitput, in het zand verdwijnt
en de wind en heel de wereld niet
mijn glimlach en mijn tranen proeft

5. (één epiloog)

omdat ik vannacht droomde
           hoe moe je van alles was
zeg ik: wij zijn de lopers en sprekers
de dansers van het lange lied
tegen de immense stilte
die in alle dingen is

(al roepen we en roepen we
nooit dat er een antwoord komt
zodat we niets kunnen verwijten
zelfs niet dat we dood gaan
of de pijn die alles doet)

en dat alles wat was en wat zal zijn
de vluchtige rook van het heden is
en als we alleen maar hier zijn
gewoon niet gaan tot niemand meer
een antwoord vraagt dat ook wij niet kennen
           maar wel mijn handen
           aan de jouwe geven kan

is dat (denk ik) genoeg

Spons

Dit is een gastpost van Drabkikker.

Ik dacht, ik doe weer eens een gastpost. Omdat ik barst van het gebrek aan inspiratie heb ik drie mensen gevraagd een random steekwoord te noemen, en dat zijn de volgende geworden: parkiet, mergpijp en boernoes. Het idee was dan dat ik een kort verhaal zou schrijven met die woorden erin. Maar bij nader inzien vind ik het veel interessanter om eens nader te kijken naar die woorden zelf. Er lijkt namelijk een heel duidelijke lijn te zitten in het type woorden waarmee mensen komen als je ze om een random woord vraagt.

Om te beginnen zijn, zoals u kunt zien, alledrie de woorden zelfstandige naamwoorden. De kans dat iemand met elk, daar of archiveren was gekomen schat ik nagenoeg nul. Klaarblijkelijk denken mensen bij het woord 'woord' het eerst aan woorden die naar concrete dingen verwijzen, niet aan functiewoorden.

Maar interessanter, en tegelijkertijd evenredig moeilijker om de vinger op te leggen, is dat de woorden allemaal zeg maar 'intrinsiek grappig' zijn. Dit is een concept dat me al jaren intrigeert en het is natuurlijk aan hoge subjectiviteit onderhevig, maar een bepaalde categorie woorden lijkt een ingebakken 'grappigheid' te dragen. En dan bedoel ik niet zozeer schaterlachend grappig; eerder van het oubollige 'wat zegt de directeur nu voor iets mals'-gehalte. Voorbeelden zijn: neus, banaan, bril. En mergpijp, boernoes en parkiet.

Wat is dit? Wat is er 'grappig' aan een neus? Goed, het is een raar lichaamsdeel, maar dat is een kin ook, en kin is niet intrinsiek grappig. Banaan? Okee, daar zouden het nog de genitale associaties kunnen zijn (even daargelaten wat er in 's hemelsnaam humoristisch aan genitaliën is). Maar bril? Gehoorapparaten zijn ook hele rare dingen, maar het woord heeft niets intrinsiek grappigs.

Ik denk dat we hier hele interessante sociolinguistische gebieden betreden, maar het zou te ver reiken om die hier allemaal te bezeilen, want dat vergt diepgravende analyse van het verschijnsel humor in onze maatschappij en dat dan weer in het licht van pragmatiek, psychologie en omgangsvormen. Dat doen we een volgende keer. In de tussentijd heb ik me in ieder geval toch nog aan het oorspronkelijke plan gehouden: ik heb een kort verhaal geschreven met de woorden boernoes, parkiet en mergpijp erin, ha!

PS. Fuk. Ik dacht, ik neem nog even de proef op de som door nog wat meer mensen om random woorden te vragen. Komt Farida met aandrijven. Dat is dus noch een zelfstandig naamwoord, noch intrinsiek grappig. Verdomme, die concrete feiten ook altijd, zo kan een mens toch nooit een leuke theorie volhouden? Nou, wacht maar. Ha: Jamila en haar collega's trekken de statistieken gelukkig weer recht, althans wat het zelfstandig-naamwoord-gedeelte betreft: regenbui, Uithof, boek.

(Farida en Jamila zijn schuilnamen. Eigenlijk heten ze Nynka en Alfke.)